Blog

De laatste weken zijn echte tuinweken geweest. Alles groeit en bloeit; zaaien en planten; geduldig wachten op de eerste oogst. Heerlijk vind ik dat ! Mijn voorraad vitamine D heeft een boost gekregen.

Afgelopen dagen heb ik me op een ander segment van het tuinieren geconcentreerd: snoeien! We hebben twee magnifieke rododendrons staan die in het verleden nooit echt goed onderhouden zijn geweest. Vooral de paarse overwoekerde de hele achtertuin. De onderste takken waren zo zwaar geworden dat ze de aardappelen verpletterden. Dat kon ik zo niet laten....ik wil binnen enkele weken echt wel home-made zelfgeteelde frietjes eten :-)

Dus ik pakte mijn zaagje* en begon er aan. Of het nu de juiste moment was weet ik niet 100% zeker. Op sommige sites stond dat vlak na de bloei een goed tijdstip is, andere gaven aan dat je best in de winter snoeit. Maar: "je kan zo blijven wachten", dacht ik... De rododendron had net gebloeid dus begon ik er aan.

Al gauw begon de vijftig jaar oude rododendron vorm te krijgen. Vorm die hij nooit eerder had gehad. Plots werd de reus zichtbaar. Een mastodont van 2 in elkaar gegroeide stammen. Elk met een diameter van minstens 20cm die samen een ferme struik vormden. De struik begon steeds meer op een mooie boom te lijken. Pas toen ik een paar stappen achteruit zetten zag ik wat een ruimte er vrij was gekomen! Je kon er onder wandelen, spelen, een bankje plaatsenom te genieten van de moestuin. Ik zag het al allemaal voor me. Het was een huzarenwerkje om alle takken (die op zich konden tellen als alleenstaande struiken!) op te ruimen, maar het was het meer dan waard. De week nadien kreeg ook de andere rododendron - die weliswaar veel kleiner is) een snoeibeurt. Daarna was de haag aan de beurt en ook de zijtakken van de berk moesten kennis maken met mijn snoeischaar.

Tijdens het snoeien bedacht ik me dat je in het leven ook af en toe moet snoeien. We gaan naar de kapper om ons haar gezond te houden en er -hopelijk- beter uit te zien. Maar af en toe moeten we ook snoeien in andere dingen. Een stapje terug zetten om onszelf de kans te geven om te groeien. Om te ontplooien en nieuwe idee├źn te laten ontwikkelen.

Dit jaar heeft mijn leven ook een snoeibeurt gekregen. Mijn kantoorjob opgeven was net zoals ik met de rododendron gedaan heb, mijn leven terug gezond maken.. Mijn werk op kantoor, thuis en als fotograaf overwoekerde en ging ongecontroleerd alle kanten uit. Ik moest dus keuzes maken en snoeide de zwaarste takken er af. De takken die me geen vreugde meer bezorgden heb ik laten gaan. Ook teleurstellende vriendschapsrelaties met mensen die mijn energiepijl omlaag trokken en waarbij ik mezelf niet kon zijn heb ik stop gezet. Ook al waren dat soms heel oude takken, het was tijd om te snoeien.

En ook al zag die snoeibeurt er eerst heel pijnlijk uit, het heeft me goed gedaan. Door het elimineren van zware takken heb ik de kans gekregen om terug te groeien en bloeien.

Telkens ik mijn mooie boom terug zie, zal ik hieraan terug denken. Ik kijk al uit naar dat bankje onder de boom waar ik zit te smullen van die zelfgeteelde frietjes :-)

De gesnoeide rododendron zoals hij er nu bij staat. Er moet nog opgeruimd worden uiteraard :-)

* ja, ik heb een persoonlijke zaag: niet te groot, mooi gebogen en licht in de hand. Een toppertje!