Geboorteverhalen

Door Caroline Devulder op 01-01-2018

Lieve Allie,

Om eerlijk te zijn weet ik niet goed waar je precies geboorteverhaal begint. Je zat nog maar amper 13 weekjes in je mama’s buik toen ik een berichtje van haar kreeg. Ze wou me ontmoeten om eens te kijken wat ik als doula voor haar kon betekenen. We spraken samen een datum af en al van bij het eerste gesprek voelde ik een klik metje ouders. Ze waren heel open en spontaan. Je papa met het hart op de tong en groot gevoel voor humor. Ik herinner me nog goed dat je mama zijn mening vroeg aan het einde van het gesprek en hij met grote gebaren antwoordde “Jah, wa peins je? We moe’n dat èn é” (Vrij vertaald uit het West-Vlaams: Ja, wat denk je? We moeten dat hebben hé!”).

Gelukkig ben ik voor een stukje drager van het West-Vlaamse gen en had ik snel door dat hij heel enthousiast was over wat een doula voor hun kon betekenen. 

Door Caroline Devulder op 23-12-2017

Lieve Eléonore,

Zaterdag 23 december begint jouw geboorteverhaal. Eigenlijk werd je een weekje vroeger verwacht, maar zo gaat dat nu eenmaal. Een uitgerekende datum is eigenlijk maar een verwachte periode waarin jij jouw moment gekozen hebt. Hoewel je ouders het niet erg zouden gevonden hebben om nog even tot na Kerst op je te wachten, was ik vooral opgelucht dat je kwam op een dag zonder sneeuw of verkeersellende.

Door Caroline Devulder op 04-09-2017

Lieve Amélie,

4 September 2017. Het is midden in de nacht wanneer mijn telefoon rinkelt. Om kwart voor één belt je papa me op en vertelt me lichtjes zenuwachtig dat hij met je mama op weg was naar St-Blasius in Dendermonde. Je mama had weeën om de 4 à 5 minuten. Exact een uur later kwam ik op de parking van het ziekenhuis. Mijn telefoon rinkelde opnieuw. Papa vertelde me dat je mama al 6cm opening had. Mijn hart ging iets sneller slaan en dus stapte ik stevig door tot aan de ingang van de spoedafdeling. Daar waren ze op de hoogte van mijn komst en begeleiden me naar boven. Je ouders waren al in de verloskamer waar je later zou geboren worden. Mama wist haar weeën heel goed op te vangen, en je papa steunde haar hier fantastisch bij. Hij liet mama leunen op zijn sterke armen en sprak haar moed in.

Door Caroline Devulder op 25-08-2017

Lieve Stig,

Vrijdag 25 augustus is een dag die ik nooit meer ga vergeten. Het was een dag die al lang in mijn agenda stond aangeduid, want het was de uitgerekende datum van je mama. Als je weet dat amper 4% van alle mama’s op hun uitgerekende datum bevallen, was de kans wel heel klein dat je ook effectief dan zou geboren worden. En toch... die nacht om 4u15 kreeg ik een telefoontje van je mama. Ze vertelde me dat ze samen met je papa naar het ziekenhuis vertrokken omdat ze om de 5min weeën had. Half slapend stelde ik haar gerust dat ik er aan kwam. Ik dronk vlug een theetje om wakker te worden en vertrok naar AZ St-Blasius Dendermonde.


Door Caroline Devulder op 12-05-2017

Lieve Lucas

Jouw geboorteverhaal begint op vrijdag 12 mei. Ik kreeg rond 9u ‘s ochtends een whats’app berichtje van je mama die me vertelde dat ze “vreemde pijn” ervaarde wanneer ze ging zitten en terug recht stond. Je mama had die dag nog een afspraak staan bij de schoonheidsspecialiste. Je mama wou er op haar best uitzien wanneer jij op de wereld kwam.

Een half uurtje later liet ze me weten dat de pijn wel op een wee leek omdat het kwam en terug weg ging. “Maar niet heel sterk” verzekerde ze me.