Geboorteverhalen

Door Caroline Devulder op 15-04-2019

Toen ik je ouders voor het eerst zag, was ik nog niet zo heel lang geleden zelf bevallen. Het kennismakingsgesprek dat ik met hen had was heel warm en ik voelde me meteen goed bij hen. Het gesprek bracht het enthousiasme voor mijn “job” terug, wat ik al even niet meer gevoeld had. Niet veel later lieten ze me weten dat ze mij graag als doula bij de bevalling wilden en mijn hart maakte een vreugdesprong. 

Door Caroline Devulder op 30-11-2018

Lieve Elian,

Toen je ouders me meer info vroegen over een doulabegeleiding had ik zelf ook nog een baby’tje in mijn buik. Je mama was 8 weken na mij uitgerekend en dat leek me genoeg om ja te zeggen op de vraag of ik hun doula wilde zijn. Ik kende je ouders al een tijdje en het was heel fijn om samen met je mama zwanger te zijn.

Door Caroline Devulder op 17-11-2018

Je ouders contacteerden me amper 9 dagen voor je er aan zou komen. Dat je vroeger zou komen dan verwacht wisten ze natuurlijk niet. Je mama had tijdens de zwangerschapsyoga gehoord over wat een doula kan beteken tijdens de bevalling en wouden graag ontmoeten.

Door Caroline Devulder op 30-09-2018

“Gaat het?” vroeg Benjamin toen hij me voor de zoveelste keer geconcentreerd hoorde ademen. Het was 3u ’s nachts en we liggen allebei wakker in de kamer van onze B&B. Omdat ik heel graag in Oostende wou bevallen hadden we op zaterdagochtend last minute een Bed en Breakfast geboekt in de buurt.  Al sinds vrijdagnamiddag had ik regelmatig terugkerende krampen gekregen. Mochten de weeën opnieuw stilvallen zoals enkele dagen geleden, dan hadden we toch nog een heerlijk weekendje met z’n tweeën doorgebracht. En als het deze keer zou doorzetten, moesten we niet ver rijden. Een top-plan!

Door Caroline Devulder op 18-04-2018

Lieve Louie, 

Amper een dikke maand voor jouw uitgerekende datum ontmoette ik je ouders voor de eerste keer. Je mama had iets gehoord over wat een doula kan betekenen tijdens de bevalling en was heel geïnteresseerd. Toen we elkaar zagen merkte ik dat we redelijk wat gemeenschappelijke punten hadden. Verbouwingen, gezelschapspelletjes, gevoel voor humor,... Alleen aan Dahab (de ontzettend grote hond van je ouders) moest ik even wennen.