Nieuws

Door Caroline Devulder op 25-08-2017

Lieve Stig,

Vrijdag 25 augustus is een dag die ik nooit meer ga vergeten. Het was een dag die al lang in mijn agenda stond aangeduid, want het was de uitgerekende datum van je mama. Als je weet dat amper 4% van alle mama’s op hun uitgerekende datum bevallen, was de kans wel heel klein dat je ook effectief dan zou geboren worden. En toch... die nacht om 4u15 kreeg ik een telefoontje van je mama. Ze vertelde me dat ze samen met je papa naar het ziekenhuis vertrokken omdat ze om de 5min weeën had. Half slapend stelde ik haar gerust dat ik er aan kwam. Ik dronk vlug een theetje om wakker te worden en vertrok naar AZ St-Blasius Dendermonde.


Door Caroline Devulder op 08-06-2017

De laatste weken zijn echte tuinweken geweest. Alles groeit en bloeit; zaaien en planten; geduldig wachten op de eerste oogst. Heerlijk vind ik dat ! Mijn voorraad vitamine D heeft een boost gekregen.

Door Caroline Devulder op 12-05-2017

Lieve Lucas

Jouw geboorteverhaal begint op vrijdag 12 mei. Ik kreeg rond 9u ‘s ochtends een whats’app berichtje van je mama die me vertelde dat ze “vreemde pijn” ervaarde wanneer ze ging zitten en terug recht stond. Je mama had die dag nog een afspraak staan bij de schoonheidsspecialiste. Je mama wou er op haar best uitzien wanneer jij op de wereld kwam.

Een half uurtje later liet ze me weten dat de pijn wel op een wee leek omdat het kwam en terug weg ging. “Maar niet heel sterk” verzekerde ze me.

Door Caroline Devulder op 28-04-2017

Sweet Sifra,

Your birth story begins on Saturday the 22nd of April 2017. At 00h40 I received a call from your mom telling me that her water broke. I was only asleep for one hour, so my first reaction was “Oh my God..., now?”. She assured me that everything was ok and I didn’t have to hurry because her contractions were not that strong.

Door Caroline Devulder op 28-04-2017

Lieve Sifra,

Jouw verhaal begint op zaterdag 22 april 2017. Het was 00u40 toen ik telefoon kreeg van je mama, Reena. Ik lag eigenlijk nog maar een uurtje te slapen. Ze vertelde me dat haar water gebroken was. Mijn eerste reactie was “Oh nee,...nu?”. Ze verzekerde me dat ik me niet moest haasten omdat ze nog geen sterke weeën had.