Nieuws

Door Caroline Devulder op 11-03-2018

Lieve Karim

Je mama en ik hadden elkaar leren kennen kort voor ze wist dat jij in haar buik zat. Je mama is ook doula net als ik en we hadden elkaar al enkele keren ontmoet op een doulabijeenkomst. Stiekem heeft ze me in de gaten gehouden op de laatste bijeenkomst, want ik had het helemaal niet zien aankomen toen ze me op het einde van de dag vroeg om haar doula te zijn! ik werd er zo van ontroerd en natuurlijk zei ik ja!

Door Caroline Devulder op 04-02-2018

Lieve Ada 

Je ouders en ik leerden elkaar amper een kleine 2 maanden geleden kennen. Het was je meter Louise, een collega en ondertussen goede vriendin van me, die me in contact bracht met hen. Ik herinner me nog goed dat ik met een ontzettend warm gevoel terug naar huis reed na ons eerste kennismakingsgesprek. Kort daarop kreeg ik een mailtje van je mama die me wist te vertellen dat ze me graag als doula hadden bij jouw geboorte. Ik was natuurlijk in de wolken.

Door Caroline Devulder op 05-01-2018

Op skilatten zoevend door de sneeuw, hoog in de bergen... Daarover ging mijn mooie droom toen de telefoon plots rinkelde. Het was vier uur ‘s nachts en ik deed mijn best om zo fris mogelijk te antwoorden. Het was je papa. Hij wist me te vertellen dat je mama’s vliezen een paar uur geleden gebroken waren en ze ondertussen regelmatige weeën had. Ik maakte me onmiddellijk klaar en dankzij de timing was er geen verkeer en kwam ik een dik uur later aan in Duffel.

Door Caroline Devulder op 01-01-2018

Lieve Allie,

Om eerlijk te zijn weet ik niet goed waar je precies geboorteverhaal begint. Je zat nog maar amper 13 weekjes in je mama’s buik toen ik een berichtje van haar kreeg. Ze wou me ontmoeten om eens te kijken wat ik als doula voor haar kon betekenen. We spraken samen een datum af en al van bij het eerste gesprek voelde ik een klik metje ouders. Ze waren heel open en spontaan. Je papa met het hart op de tong en groot gevoel voor humor. Ik herinner me nog goed dat je mama zijn mening vroeg aan het einde van het gesprek en hij met grote gebaren antwoordde “Jah, wa peins je? We moe’n dat èn é” (Vrij vertaald uit het West-Vlaams: Ja, wat denk je? We moeten dat hebben hé!”).

Gelukkig ben ik voor een stukje drager van het West-Vlaamse gen en had ik snel door dat hij heel enthousiast was over wat een doula voor hun kon betekenen. 

Door Caroline Devulder op 31-12-2017

Dit was 2017

Een overzicht van de bevallingen die ik afgelopen jaar begeleidde. Soms als doula, soms als fotograaf of beiden. Unieke ervaringen die me altijd zullen bijblijven.